22 Kasım 2017

RSS Facebook Twitter Linkedin Digg Delicious

Cuma, 06 Ekim 2017 12:14

ON­LAR­SIZ HAYAT DAHA RENKSİZ

Yazan  Gündüz Murgul

ON­LAR­SIZ HAYAT DAHA RENKSİZ

Bir­lik­te ya­şa­dı­ğı­mız­da, on­la­ra evi­miz­de ya da bah­çe­miz­de bir yer ayır­dı­ğı­mız­da, ancak o zaman on­la­rın ha­ya­tı­mız için vaz­ge­çi­le­mez ol­du­ğu­nu fark edi­yo­ruz.

Hay­van­lar­dan söz edi­yo­rum.

Bir ke­di­miz var, adı bon­cuk. 3 yıl olu­yor, evin bir ferdi sa­yı­la­lı. Bon­cuk’u bu sü­re­dir iz­li­yo­ruz; yemek sa­at­le­riy­le, uyku za­man­la­rıy­la, evin sa­hip­le­ri­ni mutlu etmek ama­cıy­la yap­tı­ğı sem­pa­tik yak­la­şım­la­rıy­la, av­lan­ma me­sa­isiy­le onun bas­ba­ya­ğı bir yaşam dü­ze­ni var. Üs­te­lik bu yaşam di­sip­li­ni­ni sa­hip­le­ri­ne de uy­gu­lat­ma gi­ri­şim­le­ri olu­yor. Da­ha­sı, kızım Dilek’in de­fa­lar­ca be­lirt­ti­ği gibi; O, bizi sa­hip­le­ni­yor, ger­çek­te. Demem o ki, hay­van deyip geç­me­ye­lim; var­lık­la­rı­nı daha bir bi­linç­le al­gı­la­ma­mız gerek.

Sev­di­ği­niz ar­ka­da­şı­nız, gü­ve­ni­ne bel bağ­la­dı­ğı­nız dost­la­rı­nız ol­muş­tur. Gün gel­miş­tir, ca­nı­nız­dan aziz bil­di­ği­niz o kim­se­ler­den ve­fa­sız­lık, hatta kö­tü­lük gör­müş­sü­nüz­dür. Bir lokma yemek ver­di­ği­niz hay­van­la­rı­nız öyle mi ya… Onlar ne şart­lar için­de olur­lar­sa ol­sun­lar, siz­den sev­gi­le­ri­ni, bağ­lı­lık­la­rı­nı esir­ge­mez­ler. Hiç unut­mam, rah­met­li babam hasta ol­muş­tu da; evi­mi­zin ke­di­si, hasta ya­ta­ğın­da si­nek­ler ba­ba­mı ra­hat­sız et­me­sin diye gün­ler­ce ba­ba­mın baş ucun­da bek­le­miş, pa­ti­le­riy­le si­nek­le­ri kov­muş­tu.

On­la­rın biz­le­ri , anlık da olsa mutlu eden var­lı­ka­rı­na karşı ge­re­ken has­sa­si­ye­ti çok­luk­la gös­ter­mi­yo­ruz. Hatta gi­de­rek, kendi ra­ha­tı­mız uğ­ru­na on­la­rın var­lık­la­rı­nı teh­dit eder hale ge­li­yo­ruz. Ya­şa­dı­ğım sahil bel­de­sin­de do­muz­la­rın, til­ki­le­rin, ağaç ka­kan­la­rın ve bi­lu­mum orman sa­kin­le­ri­nin, in­şa­at­lar­la yaşam alan­la­rı o kadar kı­sıt­lan­dı ki, öteye be­ri­ye “Dik­kat domuz çı­ka­bi­lir” ta­be­la­la­rı asmak ge­re­ği duy­duk. As­lın­da sa­hip­len­di­ği­miz yer­ler on­la­rın yaşam alan­la­rı. Dü­şü­nün, evi­mi­zin bar­kı­mı­zın yı­kı­lıp bir köprü al­tın­da, bir ağaç ko­vu­ğun­da ha­ya­tı­nı sür­dür­me­yi kim ister? Hay­van­la­rı da öyle dü­şü­ne­lim ve kabul ede­lim ki, bu yer­yü­zün­de on­la­rın da ken­di­le­ri­nin olan bir hayat ala­nın­da ya­şa­ma hak­la­rı var.

Hay­van Hak­la­rı Günü’nü idrâk et­ti­ği­miz şu gün­ler­de, rast­la­dı­ğı­mız­da bir gü­lüm­se­mek­ten, bir tüy­le­ri­ni ok­şa­mak­tan öte hay­van­la­ra karşı so­rum­lu­luk­la­rı­mız, gö­rev­le­ri­miz var­dır. Daha güzel bir dün­ya­da ya­şa­ya­cak­sak,bu on­lar­la bir­lik­te müm­kün ola­cak­tır.

Gündüz Murgul

Gündüz Murgul

Gündüz Murgul Hakkında