1920 de Kars-Çıldır yöresinde canlı hayvan almaya giderken Kümbetli yaylasında eşkiyalar tarafından, orada çift sürenlerle birlikte kuşatıldıklarının hazin öyküsünü ; Öz yeğeni ve damadı Merhum Bahri YELTEKİN'e anlatmıştı.

Yedi yaşımda iken dinlemiştim

Kuşaktan kuşağa, kulaktan kulağa gelen öykünün gerçek yaşanmışlığını bende şiirsel bir dil ile kaleme aldım.

Kervanı yağmalanmış bir ömrün yolunda, gasp edilen gecenin yürütülen şafağın da
Kundağı dağılmış tüccarın türküsüdür..

Kümbetli yaylasında kuşatıldık

Kısır dağını aşarak Kıziroğlu köyüne indik

Ellerimiz kollarımız gözlerimiz bağlı yüreğimiz dağlıydı..

Eşkiya su üstünde nöbet bekliyordu çaresizdik...

Hava yağmurlu gece karanlıktı

Tarladaki öküzler ve 20 boyun tosun alınmış
Bilbilan yaylasına acılarla sürülmüştük

Eşkiya gün yüzüne kurşun ekiyordu sevimsiz..

Kurtuluş savaş yıllarıy dı Anadolu halkı ayakta;
İçimizdeki on bin atlı kılıç kalkan ile bekliyorduk...

Ayaklarımız prangalı dişlerimiz kenetli yalın ayak yürüyorduk

Eşkiyalar; ayaklarında birer çift Amerikan Menşeli İngiliz potinleri sırtında Mp3 piyade tüfekleri ile süngülüydü eşkiya..

Ölümle kalım arasında, geri dönüşü olmayan bir yoldaydık kanatsız kuş misali .

Oradan oraya savrulmuştuk, önümüzde ki abduşlarla karanlıkta öküzlerin ayak izlerine basarak yürüyorduk

Eşkiyalar radyo ajanslarını toleranslı dinliyorlar dı...

Nereden ve nasıl geleceği belli olmayan intikam mangalarından söz ediyordu eşkiya

Ardahan kalesine geldiğimizde,
Erivan radyosunun
Ajans frekansları karıştı havan topları atıldı kaleden kaleye mızraklar gönderdi eşkiya..

Kimimiz kan revan içinde öldük kimimiz yarı baygın ve diri kaldık..

O gece..

Bir ses duyacaktık ışıktan bir ses duyduk ve Anadolu'da yanan devrim ateşinde uyandık..
o gece

Geldik bu günlere

Sonumuz olmasın eşkiya..

Aydın NİKBAY